علائم پارگی مینیسک زانو: صدادادن مفصل، بی حرکت شدن یا ورم زانو

مانند بسیاری از آسیب های زانو، پارگی مینیسک می تواند دردناک و ناتوان کننده باشد. متأسفانه، این آسیب کاملاً رایج است. در حقیقت، پارگی مینیسک یکی از آسیب های غضروفی است که بیشتر در زانو رخ می دهد. بنابراین چگونه می توانید تشخیص دهید که دچار پارگی مینیسک شده اید؟ به طور کلی، وقتی افراد به مینیسک خود آسیب می رسانند، علائمی از نوع حرکتی مانند، احساس قفل شدن زانو یا پا، گرفتگی، ول شدگی زانو و درد شدید را تجربه می کنند.

سابقه بیماری (مشکلات حرکتی) به طور معمول می‌تواند اطلاعات کافی برای تشخیص پارگی منیسکوس را به پزشک ارائه دهد. در صورتی که منیسکوس اخیراً آسیب دیده باشد، روش‌های معمول درمانی (از جمله روش‌های ضدالتهابی، کاربرد یخ، استراحت) معمولاً در مدت 2-4 هفته منجر به کاهش علائم می‌شود. با اینکه منیسکوس به طور کلی بهبودی خودی ندارد، اما در واقع این روش می‌تواند به موقعیت قبلی آسیب دیده، یک موقعیت پایدار جدید ایجاد کند و از ظهور علائم جدید جلوگیری کند. برخی اوقات برای کاهش التهاب و بهبود سرعت علائم، تزریق کورتیکواستروئید نیز استفاده می‌شود. اگر علائم مشکلات حرکتی زانو همچنان وجود داشته باشد، معمولاً نیاز به آرتروسکوپی زانو خواهد بود.

علل 

پارگی مینیسک در اثر وارد آوردن یک نیروی پیچشی ناگهانی به زانو رخ می دهد. این پارگی بیشتر اوقات برای ورزشکاران اتفاق می افتد.

دلایل عمده ای که باعث پارگی زانو در افراد می شود عبارتند از:

• پیچاندن یا انعطاف دادن بیش از حد زانو.
• یا که هنگام دویدن سریع متوقف شده و تغییر جهت دهید.
• فرود آمدن از پرش.
• یا هنگام راه رفتن یا ورزش خیلی سریع بچرخید.
• زانو زدن روی زمین.
• خم شدن به سمت پایین و بلند کردن اجسام سنگین.
• ضربه خوردن به زانوی تان.

هر چه سن تان بالاتر می رود، منیسک ضعیف تر می شود و پاره شدن آن آسان تر و محتمل تر می گردد. فعالیت هایی که ممکن است در بزرگسالی به زانوی شما آسیب نرساند، به احتمال خیلی زیاد در بزرگسالی می تواند باعث پارگی مینیسک شود.

علائم پارگی مینیسک زانو

علائم پارگی مینیسک بر اساس جدی بودن آسیب می تواند متفاوت باشد. اگر پارگی مینیسک جزئی داشته باشید، ممکن است فقط کمی درد و تورم در ناحیه را تجربه کنید که پس از 2 یا 3 هفته برطرف خواهد شد.

اگر پارگی مینیسک زانوی شما جدی تر است، احتمال دارد متوجه علایم زیر شوید:

• احساس یا صدای تق تق کردن در ناحیه زانو که در آن مینیسک پاره شده است.
• درد در مرکز زانو یا در یکی از پهلوهای آن، به ویژه هنگامی که زانوی خود را می پیچانید یا به پایین خم می شوید. این درد می تواند بعد از دو هفته برطرف شود، اما اگر تحت درمان قرار نگیرید ممکن است درد این ناحیه عود پیدا کند.
• بی حرکت یا متورم شدن زانوها، به خصوص در 2 یا 3 روز اول پس از پارگی مینیسک.
• ناتوانی در حرکت دادن زانوی خود نسبت به همان اندازه که می توانستید قبل از صدمه آن را به جلو، عقب یا پهلو و کناره ها حرکت دهید.
• احساس قفل شدن یا صدای تق دادن هنگام خم کردن زانو.
• ناتوانی در صاف کردن زانوی خود در بطور کامل.
• احساس ضعف یا ناتوانی در ناحیه زانو.

تشخیص و آزمایشات 

برای تشخیص پارگی مینیسک، پزشک در مورد آسیب دیدگی و سلامت کلی شما سوال خواهد پرسید و زانوی شما را معاینه می کند. برای تأیید یا رد پارگی مینیسک ممکن است آزمایشات تصویربرداری توصیه شود.

• اشعه ایکس از امواج رادیویی برای شکل دادن تصاویر از زانوی شما استفاده می کند. تصاویر ممکن است مشکلی در استخوان یا بیماری پزشکی دیگر که قبلا وجود داشته را نشان دهد.
• در MRI (تصویربرداری تشدید مغناطیسی) از آهن ربا و امواج رادیویی برای ایجاد تصویر جزئی تر و دقیق تر از بافت های زانوی شما استفاده می شود. این تصاویرمی تواند نشان داده که آیا مینیسک پاره شده است یا اینکه یک مشکل در رباط یا تاندون زانوی تان، دلیل مشکل فعلی شما است.
• سونوگرافی از امواج صوتی برای ایجاد تصاویر مفصل استفاده می کند. این تصاویر می تواند تورم یا آسیب در ناحیه آسیب دیده را نشان دهد.

درمان‌ها 

درمان های اولیه برای آسیب مینیسک در اکثر مواقع شامل موارد زیر است:

• استراحت کردن. باید تا زمان بهبودی پارگی مینیسک روی پاهای خود نایستید. پیاده روی، دویدن یا ورزش کردن را کنار فعلا کنار بگذارید، زیرا این فعالیت ها می تواند آسیب ناحیه زانوی تان را بدتر کند.
• یخ گذاشتن. باید هر چه سریعتر کیسه ای یخ را روی زانوی خود قرار دهید. بگذارید به مدت 15 تا 20 دقیقه، 3 تا 4 بار در روز روی زانوی تان بماند، به خصوص برای دو روز اول پس از آسیب دیدگی زانو. این روش می تواند التهاب و درد زانو را کاهش دهد.
• ارتفاع دادن پا از سطح. پای خود را روی چند بالش قرار داده تا بالاتر از قلب و سینه قرار گیرد. این روش می تواند به کاهش تورم کمک کند.
• مصرف دارو. داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAID) مانند ایبوپروفن، آسپرین یا ناپروکسن نیز می توانند به کاهش درد، تورم و التهاب این ناحیه کمک کنند.
• تمرینات کششی و تقویت کننده برای کاهش استرس در زانوی شما. برای این روش، پزشک شما را برای راهنمایی به یک متخصص فیزیوتراپی ارجاع می دهد.

چه زمانی نیاز به جراحی است؟ 

گاهی اوقات، درمان های اولیه افاقه نمی کند. با این حال، در صورت ادامه یافتن علایم، با پزشک خود مشورت کنید. ممکن است پارگی مینیسک جدی تر بوده و به درمان ها یا آزمایش های اضافی نیاز داشته باشد. بسته به آسیب دیدگی شما، پزشک ممکن است موارد زیر را توصیه کند:

• آرتروسکوپی زانو. در این روش جراح یک آرتروسکوپ (یک دوربین کوچک) را به زانوی شما وارد می کند و این کار یک تصویر بزرگ از زانوی تان را روی صفحه نمایش می دهد و از نزدیک آسیب را بررسی می کند. سپس جراح می تواند برش های کوچک (بریدگی) در ناحیه ایجاد کرده و ابزارهایی را برای ترمیم یا از بین بردن بافت آسیب دیده در زانو وارد کند.
• پیوند مینیسک. اگر پارگی مینیسک شما بسیار جدی است و تقریباً همه غضروف ها پاره شده اند، ممکن است نیاز به عمل جراحی برای پیوند مینیسک جدید به زانوی خود را داشته باشید.

پس از بهبودی پارگی مینیسک، ممکن است به درمان فیزیکی برای کمک به بازگرداندن دامنه حرکتی زانوی خود و بازیابی توان آن نیاز پیدا کنید.

پیشگیری 

پارگی مینیسک معمولاً در حین فعالیت بدنی به ویژه ورزش های تماسی مانند فوتبال، هاکی یا راگبی اتفاق می افتد. همچنین پارگی مینیسک می تواند با فرود آمدن از پرش یا سقوط اتفاق بیفتند. پارگی مینیسک بدون هشدار رخ می دهد و جلوگیری از آن دشوار است، اما چند تذکر وجود داشته که می توانید برای کاهش خطر آسیب دیدن به آنها توجه کنید:

• به طور منظم تمرین کنید. تمرینات قدرتی برای عضلات پا می تواند به ایجاد ثبات و محافظت از زانوی شما کمک رسان باشد و احتمال پارگی مینیسک و سایر آسیب ها را کاهش دهد.
• قبل از تمرین بدن خود را گرم کرده و حرکات کششی انجام دهید. قبل از شروع ورزش یا هر نوع تمرین دیگری که پاها را نیز درگیر می کند، با حرکات کششی و گرم کردن بدن، خود را آماده کنید.
• به خود استراحت دهید. باید بین تمرین و فعالیت های ورزشی وقت گذاشته و استراحت کنید.
• از کفش مناسب استفاده کنید. اطمینان حاصل کنید که از کفش های ورزشی مناسب خود استفاده می کنید و مرتباً کفش های ورزشی تان را تعویض کنید. چک کنید که بندهای کفش تان محکم بسته شده باشد. زیرا این امر می تواند پاها و زانو ها را ثابت نگه دارد.
• استفاده از زانو بند. این وسیله طبی می تواند از زانوی تان پشتیبانی فیزیکی بیشتری کرده و به خصوص اگر در گذشته آسیب زانو دیگری داشته اید، احتمال زیاد به آن احتیاج پیدا خواهید کرد.

پارگی منیسکوس یکی از آسیب‌های شایع زانو است که بیشتر در ورزشکاران به وقوع می‌پیوندد، زمانی که زانوی آن‌ها در یک حرکت ناگهانی و چرخشی تحمل بار می‌کند. این نوع آسیب معمولاً در ورزش‌هایی مانند بسکتبال، راگبی یا فوتبال رخ می‌دهد، اما برای هر فرد دیگری نیز ممکن است اتفاق بیفتد.

درمان پارگی منیسکوس نیز متناسب با شدت آسیب متفاوت است. برای پارگی‌های خفیف، پزشک ممکن است درمان‌های خانگی مانند استراحت، استفاده از یخ بر روی ناحیه آسیب‌دیده و بالا بردن پا نسبت به بدن را توصیه کند. اما برای پارگی‌های شدیدتر، پزشک ممکن است مراحل جراحی را به شما توصیه کند.